Te koop, "Eindeloos verdriet,"
tranen gratis

Al wat ik schrijf, is in "concept", het kan
veranderen, al naar gelang de stand van de
maan...

Het park, herinnering, leegte en verdriet

Te zien en te herkennen, de pijn die verdrongen dacht

te zijn, dient zich weer aan, als zijnde nooit te zijn

weggeweest.

Het park, de bomen en bloemen van mijn gedachten.

De neerdwarrelende bladeren groeten je, en kijken naar
je om, een ontvangst zoals alleen de natuur je geven kan

De bank, die ik nimmer dacht weer te zien, was er nog, en

nodigde mij uit tot een moment van rust.

Zittend en kijkend om mij heen, kwam veel van vergeten

terug, terug van ver weggestopt, maar toch nog altijd daar

In dit park, op deze bank had ik haar ontmoet, een dag en

een nacht had hij ons samen gebracht.

Een dag en een nacht om nooit te vergeten, het leven had

zin, het legde een sprankelende loper uit, te bewandelen 

met haar die ik beminde.

Bij het aanbreken van de dag was zij verdwenen, geen groet 

of afscheid was mij gegeven.

Ik voelde haar naast mij, maar mijn hand taste in een leegte

Een duisternis kwam om mij heen, geen zon zou ooit weer
schijnen, het licht was voorgoed verdwenen.

Het park gaf, en heeft ontnomen, een liefde zoals je alleen
kan dromen...

We live in an artificially created world
even our feelings are plasticized

"How About You" Jane Monheit

No show, love it!

                                      The mill, still working, see him daily

You can discribe "life"in one word
"When"

Van veel mensen ligt de sleutel van hun
"emotionele kluis", gewoon op straat

                                          Beauty

De mens bestaat uit twee delen, het ene
weten we, het andere zoeken we nog

Liefde is een illusie, een droom, als je uit die droom
ontwaakt, heb je het gevoel alsof je bent ingetapet
met Duck tape.
Duck tape, wat er hardhandig wordt afgetrokken.
Ja, liefde is pijnlijk, maar je bent wel mooi verlost
van al die nare kleine haartjes

Ondraaglijkheid is de "last" die je op je schouders
draagt, maar waarvan het gewicht tussen je oren
wordt afgewogen

Moreel gezien, deugen we geen van allen,
maar juist dat, maakt het ook leefbaar
voor iedereen

"Liefde" is een woord, meer niet
Valse tanden zijn daar gelijk aan

Zelfoverschatting kan leiden tot
de aankoop van te grote schoenen

Lateral thinking

Geef mij de tijd, en ik zal
je zeggen hoe laat het is

It's better to close the book,
before sadness makes it wet

                                See you

                                Not really a nice pussycat

Het "thuis" wat je verlaat, zal je altijd,
als een schaduw blijven volgen.

Soms heb ik het onpasselijke gevoel,
wat de Trojanen gehad moeten hebben,
toen ze tot de ontdekking kwamen,
wat er in dat grote "cadeau" zat, wat
ze met zoveel vreugde de stad in
hadden gehaald.

Mensen hebben vaak een probleem, met
het maken van onderscheid, tussen wat waar
is, en wat ze graag als waar zouden willen
horen.

Boxen is een barbaarse sport,
als je even niet goed oplet

In liefde nabij

Ik denk aan jou, met de zon
in de wind weerschijnend Op
mijn gezicht.

Ik denk aan jou, wanneer
het maanlicht kwijnend De
bron verlicht.

Ik zie je als langs paden, ver
gelegen, ,Het stof opsteekt,

I hoor je telkens als met
woest gedonder De golfslag
smoort.

Samen zijn wij, al ben je nog
zo verre,  Dicht bij elkaar

De zon daalt, Weldra
fonkelen de sterren. Was jij
er maar!

Johann Wolfgang von Goethe

Het onverklaarbare proberen te doorgronden,
is hetzelfde, als om een spijker te vragen, of hij
wel eens koppijn heeft

Ook een eenling bestaat uit onderdelen

Een leugen kan je het best bedekken met de waarheid,
door de "waarheid" er uit te laten zien als een leugen.

Waarom zou je het zeggen,
als er toch niemand meer luistert
Waarom praten, tegen hen die lijden
aan het "spiegelcomplex"
Waarom je energie verspillen, aan
hen, die hun eigen goden creëren
Waarom weggeven aan hen, die het
vertrappen.
Waarom is een vraag, een vraag die
altijd zal blijven.
Een vraag die nimmer beantwoord
zal worden...

Een verhaal, bestaat uit vele kleuren

Het is de lezer, die de leeskleur bepaalt 

Even geduld a.u.b.
Niet iedere apostel kan vliegen...

Hoe is jou verhaal ?
Oh, ik denk dat mijn verhaal een van de velen is
Ik denk niet dat mijn verhaal afwijkt van het grote
boek, waarin alle verhalen zijn in opgetekend.
Grote boek?
Sorry, met het grote boek bedoel ik de "massa"
de "massa" die denkt het verhaal van iedereen te
weten, niet beseffende dat ze eigenlijk leven in
onwetendheid.
Dus jou verhaal is het verhaal van de "massa" ?
Zo zou je het kunnen noemen als je net als de
"massa" niet even verder denkt.
Leven in het verhaal van de "massa" is alleen
mogelijk als je niet opvalt, dus net doet alsof je
het verhaal van de "massa" leeft.
Door je als een schaduw tussen de "massa"
te bewegen, is er niemand die op je let of
aanstoot aan je neemt.
Ik kan dus mijn verhaal leven door de "massa"
 te doen geloven dat ik een van de velen ben.
Als ik het goed begrijp, heb je dus wel een verhaal
Denk jij dat je anders bent als de "massa"
Nee, dat denk ik zeker niet, echter ik loop niet
met mijn verhaal te koop, en ik zoek er ook geen
uitgever voor.

concept, 
een verhaal is immers nimmer af, en aan
verandering onderhevig...

                                Hoe betrouwbaar zijn onze hersenen
                                Hoe vaak denken we niet iets of iemand
                                te zien, wat achteraf onjuist blijkt te zijn

Lateral thinking

Na er lang te hebben over nagedacht,
ben ik begonnen met denken.
Eerst over kleine dingen, daarna over
grotere.
Eigenlijk waren die grotere, de kleine
waar lang was over nagedacht.

Knock out

Door niet te doen, wat van je wordt verwacht
zet je met een soort van verassing effect, de
ander op het verkeerde been.
De tijd die de ander nodig heeft, om zich te
herstellen, moet genoeg zijn voor jou, om je
verdediging te optimaliseren.

Voorbeeld:
Man komt thuis
Vrouw vraagt, en hoe was het met je vriendin ?

                              'Helft van alle legervoertuigen landmacht niet inzetbaar' 

                                They do not trust me

Zag ze aan komen, slepende pas, en diep voorover gebogen,
met zijn hondje naast hem, kwam hij mijn richting uit.
Ik had niet het lef om hem te ontlopen, kreeg bij die gedachten
alleen al een slecht gevoel.
Hij was al dik in de tachtig en het hondje wat er nog fris uitzag
had toch ook al heel wat jaren achter de staart.
Toen hij nog een stap van mij vandaan was, riep ik luid, "hallo,
hoe gaat het me jullie".
Het hond blafte en kwispelde met zijn staart.
Gaat wel, gaat wel, antwoorden hij, terwijl hij naar zijn hondje
keek.
Lang niet gezien, zei ik, terwijl ik ook naar het hondje keek.
Na zo'n tien minuten met elkaar tegen het hondje te hebben
gepraat, nam hij afscheid.
Fijn met je te hebben gesproken zei hij tegen het hondje.
Fijn om jullie weer eens gezien te hebben, zei ik, nog steeds naar
het hondje kijkend
Wees voorzichtig, en wel thuis.
Het hondje blafte, en kwispelde met zijn staart.

Ik zie de verklaringen van de
verdachten altijd als rook.
De woorden zelf hebben vaak
geen betekenis, maar ze kunnen
ons naar het vuur leiden

"Brandend ijs"
Jeffery Deaver

Ik voel mij ver weg, ver weg van al hetgeen wat onder
het mom van "het is belangrijk" om mij heen gebeurd.
Onzinnige dingen worden "verkocht" als zijnde dat je
dit niet mag missen.
Zonder dat kan je niet verder door het leven gaan.
Het is "beangstigend" te zien hoe gemakkelijk mensen
ergens voor kunnen worden "ingezet"
Met de juiste woorden en beelden is een hersenspoeling
nog maar een fluitje van een cent.
Uit het verleden is niets geleerd, men kijkt domweg, naar
die weg, die er voor hen is, of wordt aangelegd.
Een volk manipuleren is een makkie, ze gaan er rustig
voor zitten, onder het genot van een hapje, en een drankje
Men wilt erbij horen, aanschuiven bij de massa, makkers
onder elkaar.

Inderdaad, u hebt volledig gelijk, als u zegt,
"waar maak je jezelf druk om"
Maar toch staat ik niet in de rij om aan te sluiten

Onbelangrijk voor de media, past geen reclamespotje bij

'De wereld is twee geweldige personen verloren'

Stephanie en Justin Shults kwamen om het leven bij de aanslagen. 

© Facebook

Stephanie (29) en Justin Shults (30) waren dinsdag op de luchthaven van Zaventem toen twee bommen de vertrekhal verwoestten. Hun lichamen werden gisteren geïdentificeerd, vijf dagen na de aanslag op het vliegveld.

Het Amerikaanse echtpaar, dat in België woonde, had de moeder van Stephanie naar het vliegveld gebracht. Op het moment van de explosies bevonden ze zich in de vertrekhal. De moeder van Stephanie overleefde de aanslag, maar van het paar ontbrak tot gisteren elk spoor.

Pijnlijke blunder
Eerder deze week kregen de families van Stephanie en Justin te horen dat de twee nog in leven waren. Woensdag belde een sociaal werker naar de familie Shults met het hoopgevende bericht dat Justin en Stephanie gewond in een Brussels ziekenhuis lagen. Een paar uur later bleek dat die informatie niet klopte en dat het echtpaar nog steeds vermist werd. Een pijnlijke blunder.

Gisteren kreeg de familie het bericht waar ze sinds dinsdag voor vreesden: Stephanie en Justin kwamen bij de aanslag om het leven. De broer van Justin, Levi Sutton, deelde zijn verdriet op Twitter. "We ontdekten vandaag dat lafaards mijn broer om het leven hebben gebracht, slechts weken na zijn dertigste verjaardag. Ik was gezegend met een grote broer als Justin. Hij was slim en vriendelijk en gul. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die hem niet mocht."

'Niet eerlijk'
Dat hij zijn broer nooit meer zal zien doet pijn, schrijft hij, maar het is nog erger dat zijn toekomstige kinderen hun oom Justin nooit zullen leren kennen. "Hij zou een geweldig rolmodel zijn geweest." Ook over zijn schoonzus spreekt hij lovend. "Stephanie was altijd zo vrolijk. Ik genoot er elke keer van om tijd met haar door te brengen. De wereld is twee geweldige personen verloren. Het is niet eerlijk."

Het Amerikaanse stel trouwde twee jaar geleden en verhuisde voor werk naar België.

 Steeds meer mensen hebben een voorkeur voor voorgekauwd "voedsel"

By everything you do in life, you have to cross the street, on the short way

The man of today, don't have to be, the man of tomorrow

‘Media-aandacht voor zieke Johan Cruijff overdreven’

Geplaatst op vrijdag 23 oktober 2015 om 10:33

Marianne Zwagerman vindt de hoeveelheid media-aandacht voor de ernstig zieke voetballegende Johan Cruijff wat overdreven. Dat laat de mediakenner weten op Twitter. Vooral De Telegraaf overdrijft schromelijk, vindt Zwagerman. ‘Telecruijff’, noemt ze de krant. “Een bejaarde ex-kettingroker is ziek en de grootste krant van Nederland valt stil. Totale overkill. Oude mensen gaan dood. En 1 op de 3 mensen krijgt kanker. Ik begrijp de over the top opwinding niet.“
Zwagerman staat versteld van sommige uitspraken die in de media gedaan worden over Cruijff. “Er zijn dus volwassen, niet eens heel domme mensen die denken dat je niet dood gaat als je ooit goed kon voetballen.”

De mediacriticus is van mening ‘dat het debiel is dat er vijftien artikelen onder elkaar op Telegraaf.nl staan’.
Collega-journalist Guido den Aantrekker sluit zich daarbij aan. “Mijn lieve schoonmoeder had ook longkanker. Vocht ook voor haar leven. Zo zijn er nog duizenden. Kunnen alleen niet voetballen.”
Den Aantrekker begrijpt wel waarom Cruijff zo veel aandacht krijgt: “Ons volk heeft massahysterie nodig. Cruijff, vluchtelingen, de ex-jurk van Trijntje. Houdt ons op de been.”

Dit bericht is geplaatst op 23-10-2015 at 10:33 in de categorie Overige. U kunt de reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Tijdens een IQ test op de universiteit, kwam
hij er met een zeer hoge score als beste uit.
Twee weken later kocht hij een auto, die gestolen
bleekt te zijn.
Hij kocht aandelen die al na twee maanden tot
op nul gekelderd waren.
Er ging van alles mis in zijn jonge leven, totdat hij
"Haar" ontmoete.
Haar IQ was de helft van het zijne, maar zij gebruikte
haar hersenen, zoals alleen een vrouw dat kan doen.
Kort nadat ze getrouwd waren kreeg zij een erfenis
van een familie lid.
Ondanks wat tegenspartelen van hem, besloot ze om
een schapenfarm te beginnen.
De farm werd een enorm succes, zij deed al de zakelijke
dingen, hij was de "Herder"
Ze kregen drie kinderen, die opgroeide met twee tot op
het einde toe gelukkige, verliefde ouders.
Zij stierven na een zeer lang leven binnen een week
na elkaar.

                                 The Boss

Door je ogen en oren af te sluiten van
hetgeen in de wereld gebeurd, kan je
fijn je eigen leven leiden.
Niemand toe laten, het is jou kelder,
met de sleutel aan de binnenkant.

Denken is al lang uit handen gegeven,
media mantelzorg is er nu voor
iedereen.

Het is de media die de dood belangrijk
maakt, niet het slachtoffer
Het is de media die beslist wanneer het
slachtoffer "sterven" mag
De massa wacht, kijkt toe, en laat zich
leiden...
De dood is een "reclame spotje" geworden
De dood wordt verkocht aan de meest
biedende...

Zijn we de slachtoffers van aanslagen
al weer zo gauw vergeten ?
ouders die hun kinderen missen,
kinderen die hun ouders missen
mensen die voor de rest van hun leven
zwaar gehandicapt zijn.
moeten we daar maar even niet aan
denken, aan hen die amper of zelfs
nog niet eens begraven zijn.
zij die gemist worden door velen
zij die daar gewoon net even waren...