Normal in a different way..... De heuvels van zand waar ik vroeger onder lag, fiets ik nu overheen
woensdag 26 april 2017
dinsdag 25 april 2017
Getijden komen op, rode wateren stijgen.
Wij verdwijnen één voor één als eilanden,
door de duisternis omhuld.
Wij moeten de moed hebben om te ontwikkelen,
sterker te worden.
Om te begrijpen dat de verliezen gerechtvaardigd
zullen worden, het evenwicht bereikt zal worden,
Alleen door te vechten voor wat we geloven,
kunnen we echt vrij zijn...
De Verboden Tempel
Patrick Woodhead
zaterdag 18 maart 2017
dinsdag 14 maart 2017
Lang geleden ging ik eens naar een zogenaamde rommelmarkt
U weet we een
dergelijke bijeenkomst waar sjacheraars en pseudo oplichters
elkaar ontmoeten
en de meest sterke verhalen vertellen hoe ze iemand
z'n geld afhandig
hebben gemaakt.
Daar ik op zolder
genoeg "rommel" had liggen om een deelname aan
zo'n bijeenkomst
te rechtvaardigen, besloot ik om mijzelf aan te melden.
Met de auto
afgeladen vol met overtollig en in de weg staande
"kunstschatten" toog ik naar het "Paleis des leugens"
"kunstschatten" toog ik naar het "Paleis des leugens"
Ik had amper mijn
eerste doos op de voor mij bestemde kraam gelegd
of een paar te
snelle vingers probeerde al om de doos te openen.
Nu ben ik van
nature een edelmoedig en verdraagzaam mens, echter als
iemand het lef
heeft om ongevraagd mijn eigendommen te betasten en
zelfs in de hand
te nemen, spring bij mij het stoplicht op rood.
In duidelijk
Nederlands heb ik de persoon in kwestie op een zeer nette en
en begrijpbare manier
duidelijk gemaakt dat hij met zijn leven speelde.
De persoon keek
mij aan alsof ik uit Burgers dierenpark kwam, wilde nog
wat zeggen maar
besloot door de vlammen die uit mij ogen kwamen er
maar vanaf te
zien.
Bovenstaande is
zoals ik het heb ervaren en me nog kan herinneren.
Mijn
"pronkstuk" van die dag lag zorgvuldig ten toon gesteld als zijnde
het mooiste wat er
die dag te kopen was in het "Paleis des Leugens"
Een zo op het oog te zien nette meneer (Maneer) stopte bij mijn uitstalling,
Een zo op het oog te zien nette meneer (Maneer) stopte bij mijn uitstalling,
keek zorgvuldig
rond, maar ik had als deskundige verkoper van alles wat
jaren op zolder
had gelegen al meteen gezien waar hij naar keek toen hij
kwam aanlopen.
Hij rommelde wat
in het uitgestalde, deed net alsof hij weer door zou lopen
maar pakte toch
datgene waar ik hem als inkoper voor had ingeschat.
Hij bekeek het
zorgvuldig, draaide en draaide het object, keek mij eens aan,
en zei, leuk dingetje, wel aardig, wat mag zoiets kosten "koopman"
Dat
"koopman"schoot mij in het verkeerde keelgat.
Prompt vroeg ik
het dubbele van wat ik in gedachten had.
De
"Maneer"veranderde op slag in een persoon waar reanimatie nog
weinig
kans van slagen
had.
Ik keek
belangstellend toe, hoe hij met slikken zijn ademhaling in het juiste
ritme probeerde te
krijgen.
Hij legde echter het door hem begeerde object niet terug maar begon het zeer
zorgvuldig te bestuderen, hij haalde een kleine loep tevoorschijn en begon
zorgvuldig wederom het object te verkennen.
zorgvuldig te bestuderen, hij haalde een kleine loep tevoorschijn en begon
zorgvuldig wederom het object te verkennen.
Ik wachtte
geduldig af van wat ik wist wat zou komen.
Hij vond wat!,
niet echt zichtbaar, maar de loep scheen het uit te wijzen.
Hij keek mij aan
en wees met zijn vinger naar iets wat voor mij niet zichtbaar was.
Beschadigt, zei
hij, niet veel maar toch, kan het voor iets minder?
Ik keek hem recht
in de ogen, en zei, Geachte Maneer, ik kwam nu al weer heel
wat jaren geleden
een prachtige mooie vrouw tegen, ik werd verliefd en trouwde
met haar.
De man keek mij met niet begrijpende ogen aan.
Ondanks dat zij
een hazenlip had, vervolgde ik.
Met een wat gebogen hoofd keek de man naar mij, en zei, ik neem het voor de prijs
die u vraagt.
Ik knikte, ik ben een goed mens...
maandag 6 maart 2017
vrijdag 3 maart 2017
Het consumptief gedrag van heden ten dagen draagt de
mensheid volgevreten en laveloos naar de ondergang.
Er schijnen al uitvaartverzekeringen te zijn die, indien
u een soort van bonuskaart heeft, korting verlenen op de
eventuele koffietafel na afloop van de plechtigheid.
Over het geven van zegels voor "uitstapjes" wordt nog
nagedacht.
woensdag 1 maart 2017
Ik denk dat bij vliegangst vaak anders wordt gedacht dan de meeste denken.
Bij vliegangst is het niet de angst dat het vliegtuig met een rotvaart naar
beneden dondert, nee, integendeel, het is de angst dat het vliegtuig
Hartstikke langzaam naar beneden zweeft zodat je heel lang
Hartstikke bang zal zijn voor je
Hartstikke dood bent
Hoewel velen het niet van mij denken heb ik toch veel respect voor history
Neem nu gisteren, ik heb toen toch maar even een zeer oude dame geholpen
tot halverwege een zeer drukke straat, met een risico voor eigen leven heb ik
de terugweg kunnen bereiken.
Nu hoor ik u al denken; waarom halverwege?
Wel oudjes zijn best aardig maar je moet ze niet teveel vertroetelen.
Toen ik mij omdraaide zag ik nog net dat het oudje de weg vervolgde op de
kap van een prachtige limousine.
Best slim hoor die oudjes, laat ze maar lopen
dinsdag 28 februari 2017
Mijn stelling is dat de snelheid waarmee onze hersenen
werken evenredig is aan de snelheid waarmee wij ons voortbewegen, verplaatsen.
De hersenen van iemand die zich in een auto met hoge
snelheid voortbeweegt zullen zich aan de snelheid van de auto aanpassen.
Gezien Je geheel toegespitst bent om jezelf zo snel mogelijk
voort te bewegen, zullen je hersenen zich op dat punt volledig gaan concentreren.
Het gevaar wat hierin schuilt, is dat het gedeelte van onze
hersenen wat er voor zorgt dat we onze dagelijks dingen kunnen doen zonder er
te veel bij na te denken op een zeer laag toerental zijn gaan draaien.
De persoon in de auto concentreert zich volledig op de hoge
snelheid waarmee hij zich voortbeweegt. Dat gedeelte van onze hersenen wat ons
alert maakt als er gevaar dreigt is bij de persoon in de auto op een zodanig
laag toerental gaan draaien dat het niet meer wordt waargenomen
U zult begrijpt wat de gevolgen kunnen zijn, niet alleen
voor de persoon in de auto maar nog veel meer voor de mede weggebruikers, de
weggebruikers die in het denkbeeld van de razende gek niet meer voorkomen, of
te herkennen zijn.
Het tegenovergestelde van hierboven is dat als wij slapen,
in ruste zijn, onze hersenen nog steeds actief zijn maar op een zeer laag
toerental draaien.
Alles wat in onze hersenen gebeurd is een beetje te
vergelijken met een lopende band, bv. Een lopende band waar auto’s onderdeel
voor onderdeel in elkaar worden gezet, echter een duidelijk verschil met de
auto lopende band en de lopende band in onze hersenen is dat op de lopende band
van de auto’s een eind product wordt afgeleverd, een eindproduct klaar voor
gebruik, zonder dat er nog na het verlaten van de band er aanpassingen aan
behoeven te worden verricht.
Onze hersenen kennen geen eindproduct, onze hersenen zullen
zolang we ze zullen hebben continu aan veranderingen en aanpassingen worden
blootgesteld.
Soms gaat de snelheid van onze hersenen ons een beetje te
vlug af, dit schept verwarring en onzekerheid, een onzekerheid die vaak tot
uiting komt in de manier waarop we ons gaan gedragen tegenover de
“buitenwereld” een buitenwereld die als een bedreiging kunnen gaan zien
Door allerlei oorzaken kan het gebeuren dat onze lopende
band wat aan het schommelen wordt gebracht met als gevolgd dat er wat van af
kan vallen, dit is geen reden tot ongerustheid gezien dat wat er afvalt zijn
uiterste best gaat doen om weer op de lopende band te komen.
Het feit dat we soms even iets niet meer weten hier het
gevolg van is, dat wat er afgevallen is komt nooit meer op dezelfde plaats
terug op de band, dat is dan ook de reden dat we soms wanneer we er helemaal
niet aan denken opeens het vergeten beeld zich aan ons word duidelijk gemaakt,
u weet het weer.
Er zijn dingen die de snelheid en werking van onze hersenen
flink kunnen veranderen, de hersenen in een onstabiele toestand brengen,
alcohol is zoals velen wel eens ondervonden hebben een duidelijk voorbeeld van.
Alcohol gebruik brengt de lopende band in een langzaam schommelende
beweging, een beweging die zich duidelijk laat waarnemen in de manier waarop we
ons voortbewegen, een voortbeweging die er ook voor zorgt dat onze hersenen nog
op een laag pitje gaan draaien, dit om te voorkomen dat we door het onbenullig
omgaan met armen en benen in de problemen zouden komen.
Gezien onze loopband maar een bepaalde lengte heeft zal in
de loop van de tijd de dingen die niet meer relevant zijn op een zijspoor
worden gezet, ze blijven aanwezig maar het in beeld brengen er van, het
oproepen er van, zal de benodigde tijd vragen.
Door de beperkte ruimte en de enorme hoeveelheid informatie
die we dagelijks te verwerken krijgen zal dit tot gevolgd hebben dat de ruimte
tussen twee informaties in, steeds kleiner wordt, dit kan dan weer tot gevolgd
hebben dat de informatie wordt ingekort, de gegevens zijn dan nog wel aanwezig maar
moeten door ons zelf worden aangevuld, dat dit aanvullen nog wel eens kan
afwijken van de werkelijke informatie zal u duidelijk zijn.
zondag 26 februari 2017
zaterdag 25 februari 2017
donderdag 23 februari 2017
woensdag 22 februari 2017
Komt mij zeer bekend voor...
Japanse
dierentuin maakt 57 apen af om inheemse soort te beschermen
Foto: ANP
Gepubliceerd: 22 februari
2017 00:06Laatste update: 22 februari 2017 00:06
Een dierentuin in de Japanse
stad Futtsu heeft 57 Japanse makaken afgemaakt omdat de dieren gekruist
waren met een invasieve soort.
De Takagoyama dierentuin was de
thuisbasis voor 164 apen waarvan werd gedacht dat het allemaal volbloed Japanse
makaken waren. Ongeveer een derde van die apen bleek gekruist te zijn met
de Resusaap, een soort die niet van nature voorkomt in het land.
Volgens de lokale autoriteiten mag deze
soort volgens de wet niet gehouden of vervoerd worden, ook niet als het om een
kruising gaat. De 57 apen zijn vervolgens om het leven gebracht middels een
dodelijke injectie. Nadien werd er een herdenkingsdienst gehouden in een
nabijgelegen boeddistische tempel voor de apen.
De apen zijn slachtoffer geworden
van een wetswijziging uit 2013 waardoor de gekruisde soort op de lijst
terecht kwam met dieren die verboden zijn.
"De dieren moesten worden afgemaakt
om de inheemse soorten te beschermen", aldus de lokale autoriteiten.
Het Japanse Wereld Natuur Fonds laat weten dat de invasieve soorten problemen
kunnen veroorzaken en dat het daarom noodzakelijk is om de dieren niet te
kruisen.
Maar het Japanse ministerie voor Milieu laat weten dat er uitzonderingen
gemaakt kunnen worden, ook voor dierentuinen. "Er zijn meerdere
dierentuinen in het land waar 'vreemde soorten' worden gehouden", aldus
een woordvoerder.
Nu.nl
dinsdag 21 februari 2017
vrijdag 17 februari 2017
Deze week las ik tot twee keer toe, in twee verschillende boeken eenzelfde fout.
Mag eigenlijk niets zeggen want ik kan er ook wat van, maar je mag toch
verwachten dat het in boeken minder voor zal komen.
Een man was aan het lezen, en opeens kreeg hij het idee dat hij dat eerder had
gelezen, maar hij wist niet waar, hoe, of wanneer.
Dit bovenstaande werd aangeduid als zijnde een déjà vu
Dat is niet juist, we spreken van een déjà vu als we iets menen te zien waarvan
we denken het al eerder te hebben gezien terwijl we bv. nog nooit eerder op die
plaats zijn geweest.
Als zoiets gebeurd tijdens het lezen noemen we dat een déjà lu
Nu niet zeggen dat als we tijdens het lezen een déjà vu krijgen moeten we dat een
déjà lu noemen
Een déjà vu bij iets zien
Een déjà lu als we lezen
zondag 12 februari 2017
zaterdag 11 februari 2017
vrijdag 10 februari 2017
Het leven is een roomloos spektakel,
een spektakel waar kijkers en gekken
een onderdeel van jou act uitmaken
Je bent stalmeester en clown, nooit
eerder stond je zo in het middelpunt
Er wordt gelachen, er wordt gehuild
Een enkeling sluit zijn ogen, wil het niet
aanschouwen, bang voor kijkers en
gekken, ze willen het ontlopen, echter
ze staan al op de affiche, het leven eist
een optreden, maakt er een spektakel
van, een optreden van jou voor hen
Laat ze lachen, laat ze huilen, ze staan
ervoor voor jou, netjes in de rij...
Komen ze te dichtbij, speel de dompteur,
laat je zweep knallen...
Komen ze te dichtbij, speel de dompteur,
laat je zweep knallen...
donderdag 9 februari 2017
Ik herinner mij nog, en dat is meer dan een paar
weken geleden, dat
de onderwijzer ons de vraag
stelde "wat
zou je later graag willen worden"
Ik had daar geen
antwoord op, ik was al druk
genoeg met het
overleven van de dagen die ik
meestal lezende
doorbracht.
Wat zou je
"later" willen worden, ik heb er ook in
mijn verdere leven
nooit over nagedacht of bij
stil gestaan
Vraagt mij laatst iemand,
wat 'had" jij graag
willen worden
Ik kon de vraag
niet beantwoorden ondanks al de
weken die in jaren
zijn overgegaan, ben ik nog
steeds bezig met
de vraag van de onderwijzer,
Wat zou je later
graag "willen" worden, je weet
het maar nooit
misschien word ik het wel, hoewel
de kans hierop
echt klein is, gezien het grote aantal
boeken ik nog te
lezen heb...
woensdag 8 februari 2017
Je kan alles aan je uiterlijk veranderen, maar de binnenkant
blijft onveranderd, hoe je ook je best doet om daar verandering
in aan te brengen, zijn deze veranderingen slechts een soort van
make-up, veranderingen van korte duur.
We zijn ons leven lang bezig om anders te zijn, anders dan we zijn.
Een gevecht wat je nooit zal winnen, ook al praat je het jezelf
aan.
Abonneren op:
Posts (Atom)










