Pose
Normal in a different way..... De heuvels van zand waar ik vroeger onder lag, fiets ik nu overheen
zaterdag 2 december 2017
Sommige dingen vergeet je nooit.
Ik zal een jaar of 7 / 8 zijn geweest
Van huis op weg naar mijn oma, die enkele straten
verder woonde maakte ik het volgende mee.
Bij een rijtje huizen gaat een van de deuren open.
Een man stapt uit het huis en een vrouw verschijnt
in de deuropening.
Ze smiespelen wat met elkaar en de man neemt afscheid.
Hij begint enigszins waggelend de straat over te steken.
In die tijd kende iedereen elkaar, maar deze man had ik nooit eerde gezien
De vrouw blijft in de deuropening staan hem nakijken
De man kan nog net een fietser ontwijken
Kijk uit waar je loopt, roept de vrouw!
De man keert zich om en roept met een dronken stem
Dat doe ik, dat doe ik, op hetzelfde moment neemt hij zijn pet
af, maakt een lichte kniebuiging, en zwaait met zijn pet alsof hij een van de drie musketiers is, en roept, nog bedankt voor de kut bij de koffie
De vrouw sluit met een harde klap de deur
De man is dronken, een beetje in de war, hij zal een koekje hebben bedoeld
Jaren later toen ik voor het eerst koffie dronk, kwam het beeld zoals hierboven omschreven weer in mijn gedachten terug.
Nog bedankt voor de kut bij de koffie!
In gedachten staar ik voor mij uit zonder te beseffen dat ik met mijn koekje in de koffie zit te soppen.
dinsdag 28 november 2017
Veel kleuren, te weinig namen om ze te benoemen
leesbaar spreken met elkaar is verleden tijd.
veel leemtes die niet meer worden ingevuld.
onderlinge onenigheid,een glimlach zonder warmte
oneindig ver is de plaatst waar je staat
niet meer herkennen wat je lief is
herinneringen verdwijnen in de wasmachine
een toekomst die gisteren nog morgen was
zwijgzame verbreken de stilte om gehoord te worden
een boek, geopend met een oogopslag
kinderen sterven”jong “ om op te groeien in medialand
disneyland voor de blinden, hartrock voor de doven
eilanden omringt met zorgen en geweld
een voetstap, een herinnering zonder te weten
ontwaken in een droom opgebouwd uit leugens,
donderdag 23 november 2017
zondag 12 november 2017
vrijdag 10 november 2017
donderdag 9 november 2017
woensdag 8 november 2017
maandag 6 november 2017
dinsdag 31 oktober 2017
zondag 29 oktober 2017
woensdag 25 oktober 2017
woensdag 18 oktober 2017
maandag 9 oktober 2017
Een zee vol water met land aan haar zijde
Wind als storm grijpt genadeloos om zich heen
Vogels die vliegen waar nog gevlogen kan worden
Een hond die blaft zonder te weten waarom
Een nacht die twijfelt of hij wel komen zal
Het geluid van een voetstap, een bron van bestaan
Langzaam sluiten de ogen, voor vandaag is het gedaan
zondag 8 oktober 2017
zaterdag 7 oktober 2017
vrijdag 6 oktober 2017
dinsdag 3 oktober 2017
zaterdag 30 september 2017
dinsdag 26 september 2017
Abonneren op:
Posts (Atom)






